^Do Góry
foto1 foto2 foto3 foto4 foto5 foto6

Miejskie Przedszkole nr3

Termin konsultacji

Indywidualne konsultacje Rodziców z Nauczycielami  (prosimy o wcześniejsze uzgodnienie terminu)

Login Form

 Godło

Jakie wartości przekazywać dzieciom?

Wszyscy rodzice chcieliby mieć dobre dzieci, które w przyszłości wyrosłyby na porządnych ludzi. Jednak co to znaczy „dobre"? Co więcej - jak wychować dziecko na „dobrego" człowieka? Jak przekazać mu wartości? I jakie wartości?

Wychowanie ku moralnemu zachowaniu z pewnością nigdy nie było łatwe, ale dla współczesnych rodziców to zadanie szczególnie trudne. Żyjemy w czasach, w których wartości podlegają nieustannym i szybkim zmianom. Ponadto żyjemy w wolnych społeczeństwach, w których dozwolone jest niemal wszystko, a każdy może żyć zgodnie ze swoim wyobrażeniem szczęścia, mając prawo do tego, aby kształtować swoje życie według własnych upodobań, jeśli tylko da się to pogodzić z otaczającym go światem.

   

Czy dzieci w ogóle wiedzą, co jest dobre, a co złe?

Moralne wychowanie ma szczególne znaczenie, ponieważ dziecko rodzi się bez sumienia. Przychodząc na świat nie jest ani dobre, ani źle. Nie ma pojęcia o tym, czy jego zachowanie jest właściwe czy też nie, nie wie, jakie zasady obowiązują w jego otoczeniu i rodzinie. Tego wszystkiego dopiero musi się nauczyć, a jego świadomość moralna będzie się kształtować latami.

W pierwszych latach życia dziecka to rodzice tworzą podstawy dla rozwoju jego sumienia, stanowiąc    dla swojej pociechy przez długi czas wewnętrzną instancję, sumienie samo w sobie. Dlatego też w psychologii sumienie nazywa się też stanem ego - Rodzic (wewnętrzny rodzic) albo superego. Na długo przed tym, kiedy dziecko jest w stanie pojąć, co jest dobre, a co złe i dlaczego pewne rzeczy można robić, a pewnych absolutnie nie wypada, otrzymuje od rodziców instrukcje. Poczucie tego, co dobre i złe, kształtuje się pod wpływem codziennie słyszanych nakazów i zakazów: „nie wypluwaj zupki", „nie upuść filiżanki", „nie podchodź do gorącej kuchenki", „nie ciągnij kota za ogon", „powiedz cioci dzień dobry", „podziel się z bratem czekoladą", „pozwól pobawić się swojemu koledze kolejką".

Dzieci w wieku przedszkolnym potrafią zauważyć, kiedy inni zachowują się w sposób niewłaściwy: „Dlaczego przechodzisz na czerwonym świetle przez ulicę? Tak nie można!". Począwszy od wieku przedszkolnego, dzieci potrafią już sprawdzać na innych to, czego same się do tej pory nauczyły i co sobie przyswoiły. Sporo już teraz wiedzą, a w następnych latach ich wiedza na temat tego, co właściwe, a co nie, ogromnie wzrośnie. Podczas gdy mniejsze dzieci jeszcze odnoszą swoje wyobrażenie o wartościach do własnej osoby („Adrian jest niedobry, bo nie chce dać mi swojego autka"), to dla pięcio-, sześciolatków drogowskazem stają się dorośli. Dzieci pragną być tacy jak oni, to co od nich usłyszą (często) uważają za dobre i słuszne, żądając równocześnie, by wszystkich z ich otoczenia obowiązywały te same reguły, co nierzadko odbierane jest jako bezczelność i zarozumialstwo.

Przystańcie na „moralne" żądania waszego dziecka i przestrzegajcie ustalonych przez siebie nakazów.  Dla dziecka to niezmiernie ważne, aby wprowadzone nakazy i zakazy obowiązywały również inne dzieci i dorosłych. Dziecko znajduje się właśnie w fazie, kiedy kształtuje się w nim poczucie sprawiedliwości, nieodłącznie kojarzone z równym prawem dla wszystkich.

Opracowała: Agata Szymczyk

Literatura:

„Jak przekazać dzieciom wartości” Gerda Pighin

Copyright 2013  Miejskie Przedszkole nr 3